KUM SAATİ

Kum saati çalışıyor…
Zaman bir kum gibi akıp gidiyor ayaklarımızın altından. Yaşam bir kum saatiyse akan her bir zerre büyük değerler barındırıyor içinde. Aşk, Sevgi, Özlem, Acı, Izdırap v.s. Büyük değerler yaratmak bizim elimizde aslında. Sevgi koymak biraz, dostluk katmak, acımtırak, buruk bir sevgi bile olsa iyi değil midir acıdan, ızdıraptan. Dönüşü olmayan bu güzel yolculuğun hoş sohbet, şen şakrak, güle oynaya geçmesi için elimizden geleni yapmalıyız esasen.

Bizden öncekilerin de yürekleri vardı, sevgiler barındırıyordu içlerinde… Zorluklarda yaşadılar… Yokluklarla, bir parça kuru ekmekle, bir çarık takamadan ayaklarına, bir damla su dahi içemeden terk ettiler bu dünyayı. Yaşamın güzel yanlarını dahi göremeden yarınlara bırakmak için bu kara parçasını, canlarıyla ödediler büyük bedeli. Hem öyle zor günler geçirdiler ki; belki, sevgi sözcüğünün ne büyük anlamlar içerdiğini, ona ne derin manalar yüklendiğini dahi anlayamadan kum saatinin son zerresi düştü hayatlarına acımasızca. Niçin yaptılar; neden kum saati onlar için bizim ki kadar cömert değildi? Neden yaşama her şeye rağmen sarılmayı değil de kanlarının son damlasına kadar bu kara parçası için harcadılar? Çünkü Onlar birer kahramandı… Ne bizlerin birkaç satırla yazabileceğimiz, ne de onlardan öncekilerin tam olarak tarif edebilecekleri bir kahramanlık değildi bu… O gün yaşanması kaçınılmaz bu büyük bir fedakârlık, özveri ve her şeydi.
Bu gün yaşananları da görmezden gelmemeliyiz. Geçmişte yaşanan büyük değerlere sahip çıkarak onlara yüklenmesi gereken anlamları da tam olarak yerine koyup, yeniden cereyan eden yurt savunması
için daha büyük anlamlar yüklemeliyiz yaşama. Bu büyük değerler bizim en vazgeçilmez mirasımız değil midir? Tarih tekerrür ediyor. Zaman bize öğrendiklerimizi yeniden yeni anlamlarla yoğurup, harmanlayıp
yarınlara en büyük miras olarak vatan sevgisini bırakmayı ve o uğurda yaşamı hiçe saymayı emrediyor.

Değer yaratmalıyız hepimiz. Bizim için büyük özveriler istemeyen küçük değerler de olabilir, belki başkalarının yapamayacağı kadar büyük değerler de olabilir. Önemli olan bize kadar ulaşmış bu paha biçilmez değerlere sahip çıkmak ve ona kendimizce önem arz eden yeni ilave duygular yükleyerek ve bizden sonra geleceklerinde bizim gibi değer katarak önem verecekleri, pervasızca savunulacak bir miras olarak bakmalarını sağlamak.

Kum saati çalışıyor…
Yaşam bir kum saatiyse kimin hangi anını yaşadığını kim bilebilir ki… Gerçekte yaşam üç günden ibaret değil midir? Dün yaşandı iyi veya kötü, bu gün yaşanıyor bütün çıplaklığıyla, yarın ne olacak kim bilebilir ki…
Bu güne değer katalım bizden öncekilerin emeklerine saygı duyarak. Değerlerimize sahip çıkalım ve onlara yeni anlamlar yükleyerek, sevgiyle yoğurarak, değerleri olabildiğince büyüterek yarınlara emanet edelim. Ve bunu bu gün yapalım, belki kum saatimizin son zerrecikleri akıyordur fanusa…

Resul Tunçdemir