Bir türkü vardır;

“NEM KALDI”

Değerli Dostlar, hemşehrilerim;

Ulukışla.net sitesine girince ana sayfanın en üstünde Atatürk’ün kalpaklı resmi ile Türk Bayrağı arasındaki “ULUKIŞLA KASABASI” ibaresi “ULUKIŞLA KÖYÜ” mü olacak? Mantığım kabul etmiyor bir türlü…

Alınan siyasi bir kararın oluşturacağı bu manzaraya kızmak mı, hoşgörü ile yaklaşmak zaten mümkün değil ama ne yaparsın ki şımarık bir siyasi iktidarın “ben yaptım oldu” mantığının getirdiği bir hoş olmayan durum..

Hala oğlum Abdullah KILIÇARSLAN ne güzel belirtmiş kaygı ve düşüncelerini ve de çözüm önerilerini. Hepsine candan katılıyorum. Ama bunların hepsi ne yazık ki kağıt üstüne yazılıp hiçbir zaman istediğimiz ölçüde gerçekleşmesi mümkün olmayan öneriler. Zaten kendisi de bu önerilerini sıralarken yorumunu da beraber getirmiş. Olabilirliğinin zayıf ihtimallerde kalacağını anlatmış. Doğrudur. Hemşehrilerimizin yüzde 90’ı kasabamız dışında kendisine yeni bir düzen kurmuş haldedir. Bu düzenini kaç kişi bozup da önerildiği gibi kasabamıza dönebilir ki? Ulukışla’da neyi kalmıştır, babadan kalan bir köhne ev varsa zaten oturulamaz haldedir. Tarlası, arsası mı vardır çoğunun, ya akrabalarına devretmiştir, ya da satıp savmıştır. Tekrar dönüp yurt yuva tutmak için şu ortamda sermayesi mi var? Hepimizin durumu ortada, kimse kimseyi aldatmasın, yılda 5-10 gün gidip oranın mis gibi havasını solumak, eşle dostla hasret gidermek dışında ne yapabiliyoruz ki?

Ki ben kendi adıma şalsıyım, babamın bir mekanı var ondan yararlanıyorum, ya olmayanlara ne demeli. Yıllardır kasabayı terk etmek zorunda kalıp da ziyarete bile gelemeyenler!

Velhasıl bu iş sadece bizim kasabamızı değil Türkiye çapında bine yakın beldeyi ilgilendiriyor. Ortak akıl neyse akıllılarımız bir karar verirler. Fazla kafa yorsak da elimizden gelen bir şey olursa zaten gücümüz yettiğince çaba sarf ederiz herkesle birlikte el ele gönül gönüle. Hukuk varsa bu ülkede (ki yavaş yavaş o da gidiyor) bir çözüm bulunacak elbet.

Değişik görüşleri olan arkadaşlar, büyüklerimiz de fikirlerini beyan etsinler. Bir ortak akıl bulunur elbet. Herkese saygı ve sevgilerimle.

Ramazan DAŞER-ANKARA