DÜŞÜNCE PINARI

Her birimiz bir şekilde ekmek kavgası yüzünden kasabadan ayrılmış yurdun dört bir tarafında ve ülke dışında bulunuyoruz. Çoğu konuları yazıp çizmeye başladığımız şu günlerde, teknolojinin verdiği bir çoğu nimetten faydalanırken kasabamızda bizzat ikamet etmekte olan kişilerin düşüncelerinin daha önemli olduğunu düşünüyorum.

Ancak bu şu demek değildir; kimse düşüncesini beyan etmesin sadece kasabada ikamet edenler konuşsun düşüncesini söylesin.Sanırım sizlerde kabul edersiniz ki sancıları sıkıntıları orada yaşayanlar daha iyi bilir.Kanımca kasabanın ana sıkıntıları insanları bir şekilde birbirlerine cephe alacak vaziyete taşıyan polemiklerin ortadan kaldırılmasıdır.Birbirleriyle bir şekilde karşı karşıya getirilmiş olan insanların insanca yaşamak amacı olmalıdır.Kutuplaştırılarak kendi sıkıntı ve dertlerini unutturup çeşitli çizgilerde hareket ettirme mantığına pirim verilmemelidir.

Hazır gündemde festival olgusu varken birkaç kelime etmeden geçmek istemiyorum.Elbette işleri güçleri eleştiri olan ekabirlerimiz eleştiri bombardımanına tutacaklardır. İçi boş dolduralım boşaltalım gibi.Beyler günümüz yaşam standardında ekonomik değerlerin kol gezdiği ekonomisi zayıf olanların başkalarının boyunduruğundan kurtulamadığı bir dönemde yaşandığını hatırlatmak isterim.İşte hal böyle iken ne kadar laf salatası yaparsak yapalım hayallerimizi gerçekleştirme imkanı zordadır.

Mevcut festival pozisyonunun korunması ve bu koruma esnasında imkanlar ölçüsünde içeriğine ne katabilirsek devamından yana olduğumu söylemek isterim.Çünkü kasabamıza muhakkak bir şeyler kattığına inanıyorum.İlk şenlik günlerini hatırlıyorum da son düzenlenen festivalin yanında cüce kalır.Devam ettikçe insanların çabası olmasa bile kendince büyüyecek ve literatürde yerini alacaktır.

Sonuç olarak kasaba da bizzat ikamet eden halkımızın bu konularda daha çok söz söylemesi gerektiği kanısındayım.”Dökme suyla değirmen dönmez” atasözünü hatırlatır esenlikler dilerim.

22.03.2006 Ahmet AKYAYLA